Denizli ili, Anadolu coğrafyasının güneybatısında, hem Ege hem de Akdeniz bölgelerinde toprağı bulunan bir ilimizdir. Coğrafi konum itibari ile, Ege, Akdeniz ve İç Anadolu bölgeleri arasında bir geçit görevi üstlenen bir bölgedir. Doğuda Afyonkarahisar, Burdur ve Isparta; kuzeyde Uşak; güneyde Muğla; batıda Manisa ve Aydın illeri ile komşudur. Denizli ilinin sınırlarında, Ege, Akdeniz ve İç Anadolu iklim özellikleri ve bitki örtüsü görülmektedir.

Yukarıda coğrafi sınırları çizilen bölge, geçiş bölgesi olma özelliği göstermektedir. İlin bugünkü siyasi sınırları, Cumhuriyet dönemi sınırları olarak değerlendirilmelidir. Çünkü tarihi süreçte değerlendirildiğinde Denizli merkez, Honaz, Akköy, Bozkurt, Çardak (bazı dağ köyleri hariç) Çal, Çivril, Bekilli, Baklan, Buldan, Sarayköy, Babadağ ilçeleri bir dönem Kütahya’ya, bağlı bir idari yapıya sahiptir. Beylikler Dönemi’nde Denizli merkez ilçe, İnançoğulları Beyliği’nin merkezidir. Denizli merkez ilçe ve Sarayköy bir dönem de Aydın’a bağlı bir idari yapıdadır. Buldan ve Güney ilçelerinin Manisa’ya bağlı bir yapılanmasının söz konusu olduğu döenmler bulunmaktadır. Acıpayam, Çameli ve Serinhisar ilçeleri Hamid Oğulları; Tavas, Kale ve Beyağaç ilçeleri Menteşe Oğulları sınırları içerisindedir.

Bu tarihi gerçeklik, bölgenin kültürel dokusunun ve yerleşim haritasının oluşmasında birinci etken olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bugünkü coğrafi sınırlara, tarih boyunca olduğu gibi, günümüzde de varlığını devam ettiren komşu illerin bazı ilçeleri ile olan sıkı ekonomik, kültürel ve tarihi dokuyu da eklemek sureti ile bölgenin coğrafi sınırlarını daha net çizme ve muhayyilemizde oluşturma imkanı sağlanmış olacaktır. Özellikle Burdur iline bağlı Tefenni, Karamanlı, Beyköy, Salda, Yeşilova (Erle nahiyesi, önceden Acıpayam’a bağlıdır.), Gölhisar ve Çavdır yerleşimleri; Afyonkarahisar’a bağlı Dinar, Dazkırı, Evciler ve Başmakçı yerleşimleri; Aydın iline bağlı Buharkent, Karacasu, Horsunlu, Pamukören ve Nazilli yerleşimleri; Muğla iline bağlı Köyceğiz, Dalaman, Fethiye ve Ortaca yerleşimleri bölgelerin kültürel dokusu, yerleşim özellikleri ve tarihi birliktelikleri nedenlerinden dolayı bir bütün olarak ele alınmalıdır.

Denizli ilini kendi içerisinde altı bölgeye ayırarak değerlendirmek mümkündür. Bu bölgelendirme kendi içerisinde sınırları çok net çizilemeyen ancak, bölgesel, tarihi,  coğrafi ve kültürel doku noktasında birbirinden farklılıklar gösteren bir büyük bütünlük olarak değerlendirilmelidir. Bölgelerin özellikle ağız özellikleri, coğrafi ve tarihi nedenlerden dolayı ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bölgeler şunlardır:

I. Bölge            : Acıpayam, Serinhisar, Çameli ilçe merkezleri, belde ve köyleri ile Beyağaç’ın Acıpayam’a sınır köyleri.

II. Bölge          : Tavas, Beyağaç ve Kale ilçe merkezleri ile Beyağaç’ın Kale sınırına yakın köyleri, Tavas ve Kale’ye bağlı belde ve köyler.

III. Bölge         : Baklan Ovası çevresindeki yerleşimler. Çal, Bekilli, Baklan, Çivril ilçe merkezleri, belde ve köyleri.

IV. Bölge         : Buldan, Güney, Sarayköy, Babadağ ilçe merkezleri, belde ve köyleri.

V. Bölge          : Honaz, Bozkurt ve Çardak ilçe merkezleri, bağlı belde ve köyler.

VI. Bölge         : Denizli Ovası çevresindeki yerleşimler. Denizli’ye bağlı belde ve köyler, Sarayköy ilçe merkezi, Akköy ilçe merkezi, belde ve köyler.

Burada zikredilen bölgeler, yörede kullanılan ağız özellikleri, kültürel doku özellikleri, gelenek ve görenekler esas alınarak, bilhassa coğrafi şartların getirdiği koşullar gözönünde bulundurularak tasnif edilmiştir. Bölgelerin tamamında Türk Dili konuşulmaktadır.